Wanneer is hulp zinvol?
Je mag komen met twijfel, met een vaag gevoel of met een heel concrete vraag. Bijvoorbeeld wanneer:
- je al weken slecht slaapt, of doodsbang wordt bij elke toets;
- je je vaak niet goed genoeg voelt, met of zonder telefoon;
- je emoties te groot voelen om alleen te dragen;
- je worstelt met vriendschappen of het gevoel er niet bij te horen;
- je als ouder ziet dat je tiener zich afzondert, somber wordt of vaak ontploft.
Eén gesprek verplicht je tot niets. Daarna beslis je zelf of je verdergaat.
Hoe we werken
De aanmelding kan door een ouder of door de jongere zelf gebeuren, via het formulier op de contactpagina of telefonisch. We vragen naar de aanleiding, de leeftijd en of beide ouders op de hoogte zijn. Jeroen, onze coördinator, leest de aanmelding en koppelt de jongere aan een collega die qua thema en stijl het best past.
Het eerste gesprek is een kennismaking: geen onderzoek, geen oordeel. Soms zit een ouder mee aan tafel, soms vraagt de jongere om alleen te starten. Dat bespreken we vooraf.
Wat een jongere in een sessie deelt, valt onder het beroepsgeheim, ook tegenover ouders. We delen wel algemene zaken, zoals dat de jongere komt en hoe het traject verloopt. Alleen bij ernstige veiligheidssignalen informeren we ouders of de juiste hulp, en dat zeggen we altijd op voorhand tegen de jongere. Het volledige kader lees je in begeleiding van minderjarigen: wat zegt de wet, wat doen wij?