Perfectionisme: leven met een lat die altijd hoger ligt
Nooit goed genoeg, hoe hard je ook je best doet? Over de lat die altijd hoger blijft liggen.
Je herleest die ene mail vijf keer voor je hem durft te versturen. Je levert pas in als het "af" is, en af is het eigenlijk nooit helemaal. Perfectionisme voelt als een kwaliteit, tot het je begint op te eten.
Op het werk wordt het zelden afgestraft, vaak zelfs geprezen. Net daarom blijft het zo lang onder de radar, terwijl het je energie en je plezier stilaan uitholt.
De keerzijde van een hoge lat
Perfectionisme leidt vaak tot uitstel, want het moet meteen perfect zijn. Tot trager werken, tot moeite met loslaten of delegeren, en tot een knagend gevoel dat het nooit goed genoeg is. Je werkt harder, maar geniet minder.
Perfectionisme belooft je controle, maar levert vooral vermoeidheid. Vaak is "goed genoeg" precies goed genoeg.
Milder, niet slordiger
Mild zijn voor jezelf betekent niet dat je je standaarden loslaat. Probeer dit: bepaal vóór een taak wat "goed genoeg" voor déze opdracht is, en geef jezelf een tijdslimiet. Vraag wat vroeger feedback, in plaats van perfect maar te laat. En sta eens stil bij iets dat af is, voor je meteen naar het volgende springt.
Waar komt het vandaan?
Bij velen zit onder die hoge lat een angst om tekort te schieten of afgewezen te worden. Daar zacht naar leren kijken helpt vaak meer dan nog harder je best doen.
Samen de lat verleggen
Loop je jezelf voorbij op het werk? We kijken samen hoe je kwaliteit kan blijven leveren zonder jezelf uit te putten.
